Tükürükten Saat
Bir evin bir kızıyım ben. Annemin eli ayağı. Bazen ulağı, bazen kuryesi, bazen satış temsilcisi çoğunlukla aşçı yardımcısıydım. Her daim hazır ve nazırdım. Beni çağırması yeterliydi. Mutfaktan çağırdığı günlerden birinde, yanına koştum. Bir de ne göreyim. Tezgâhın başında öfkeden mi telaştan mı bilinmez kıpkırmızı olmuş. Bu düdüklü tencerenin düdüğünü çöpe mi attın yemez olası? Nasıl […]










